Welkom op de website van Indigo Horsetraining.
Even voorstellen.
Mijn naam is Lisanne Thomas en ik woon in Zuid Limburg.
Ik ben gediplomeerd trainer en instructrice in de klassieke rijkunst en ben daarnaast werkzaam als auteur van paardenboeken over trainingsmethoden. Ook geef ik managementtraining voor bedrijven, werk ik als hoefbekapper en geef cursussen, demonstraties en clinic's. Naast klassieke rijkunst werk ik met natuurlijke communicatie en lichaamstaal. Onder de specialisaties vallen o.a. het stressvrij opleiden van jonge paarden en oplossen van trailer-laadproblemen. Verder schrijf ik regelmatig columns voor Paardentips magazine en artikelen voor o.a. ROS magazine.
Toen ik 6 jaar was begon ik met paardrijden op de manege. Nadat het eerste enthousiasme afgenomen was, bleek dat ik daar niet vond wat ik zocht. Na ook op enkele andere maneges rondgekeken te hebben, verloor ik het plezier in de wekelijkse lessen. De manier waarop er met de paarden werd omgegaan en de lesinhoud zorgden ervoor dat ik op zoek ging naar een manier om het anders te doen. Ik vond twee verzorgpaarden, een KWPN hengst en een half-Arabische merrie, die nog onbeleerd was. Toen begonnen de lessen pas echt. Ik heb jarenlang geen instructeur gehad, maar de paarden maakten me onomwonden duidelijk hoe het vooral niet moest. Door schade en schande een beetje wijzer geworden kreeg ik op 15 jarige leeftijd een zwarte volbloedmerrie onder mijn hoede. Ze had in vroegere tijden op de renbaan gelopen.
Het paard was compleet in zichzelf teruggetrokken, nerveus en lichamelijk ongezond. Zij was maar op een ding geprogrammeerd en dat was snelle ren-galop. Beetje lastig als je met zo'n ongeleid projectiel over straat moet. Het kostte me enige tijd voordat de knopjes 'draf' en 'stap' geinstalleerd waren, het knopje 'rem' vond ik pas veel later.
Na een tijd was ze goed te berijden. Ze bleek ontzettend moedig, actief en onuitputtelijk. Maar er haperde nog steeds van alles aan de communicatie, en ik was alles behalve de leidende helft van het team, meer de lijdende helft eigenlijk.. Dit gegeven zorgde vaak voor strubbelingen en ruzie tussen het paard en mij. Tot ze me op een dag met een rake klap tegen mijn heup duidelijk maakte dat zij toch echt niet aan de longeerlijn ging lopen.
Zittend tegen de rand van de bak met een blauw verkleurende heup, keek ik het paard na, dat demonstratief naar de andere kant van de bak galoppeerde, met de longeerlijn achter haar aan, kwam ik tot de conclusie dat het tijd was om een ander richting in te slaan.
Enkele weken later bracht mijn vader me vanuit zuid-limburg met paard en al naar Ruinen, Drenthe, waar ik bij Emiel Voest een cursus freestyle training ging volgen. Er ging een wereld voor me open. Later volgde ik nog meer cursussen bij hem, en ik begon aan de opleiding I.S.P.H. Eerst met mijn volbloed, later met een jonge KWPN hengst. Ik begon met lesgeven en beleerde een aantal jonge paarden.
Later ging ik in Spanje aan de slag als trainer van Andalusische hengsten, en heb ik mogen proeven van de echte hogeschool dressuur. Ook heb ik daar 5 KWPN-ers ingereden, waaronder een Gribaldi, een Flemming, en een Floret.com zoon.
Terug in Nederland pakte ik het lesgeven en trainen weer op. De volbloedmerrie heb ik nog steeds, evenals een Arabische merrie.
Van beide merries heb ik inmiddels een veulen gefokt van de arabische hengst Elandro d'Apdeco (zie tab "hengsten").
Inmiddels is mijn passie uitgegroeid tot het begeleiden, coachen en trainen van mensen en paarden, het geven van cursussen en clinic's en het schrijven van boeken, gebaseerd op de ervaringen die ik dagelijks opdoe in de praktijk.
Mijn doel is om zoveel mogelijk mensen te helpen bij het verbeteren van de relatie met hun paard, door hen op een stevige basis van kennis en techniek echt gevoel voor het paard te laten ontwikkelen. Door hen samen als combinatie te versterken, wordt het contact tussen ruiter en paard niet alleen veiliger en plezieriger voor beiden, maar gaat het trainen ook daadwerkelijk bijdragen aan het lichamelijke en geestelijke welzijn van het paard. En dat is nu precies wat we willen: Tevreden, gezonde en blije paarden!